Już kilkanaście tygodni możemy emocjonować się rozgrywkami Polskiej Ekstraklasy. Oglądamy wzloty i upadki polskich drużyn, kibice przeżywają załamania i radości. Minęło dopiero 12 kolejek, a już widzimy, że ten sezon może być wyjątkowy.

Wyjątkowy nie pod względem piłkarskim, nie zobaczymy wielkich tłumów na każdym stadionie i wspaniałych gwiazd światowego formatu. Ale wreszcie polska piłka kopana nie wygląda monotonnie, nie co tydzień tabela zaczyna się na „Wisła” i potem długo, długo nic. Są faworyci, są drużyny przeciętne, ale różnica między 1. a 5. miejscem to tylko 3 punkty. Podsumujmy więc (ocena może być subiektywna) jak przebiegają rozgrywki w najwyższej klasie piłkarskiej w Polsce.

Zaskoczenia:
1) Pierwszą rzeczą jaka od razu rzuca się w oczy to postawa Polonii Warszawa. Przeniesiony zespół z Grodziska mimo wszystko radzi sobie rewelacyjnie, nie traci punktów w meczu z teoretycznie słabszymi drużynami, stawia trudne warunki tym, którzy są lepsi „na papierze”. Taktyka trenera Zielińskiego, dobra skuteczność Filipa Ivanowskiego, a także zorganizowana obrona, która obok defensywy Legii straciła najmniej goli w lidze (7) owocuje pozycją lidera. Kibice przy Konwiktorskiej ostrzą sobie apetyty na więcej.
2) Kolejną niemałą sensacją jest postać Roberta Lewandowskiego. Urodzony w Warszawie piłkarz, niechciany przez tamtejszą Legię, poszedł do Znicza Pruszków gdzie ostro sobie postrzelał i został zauważony przez Franciszka Smudę. Transfer 20-letniego napastnika okazał się strzałem w „10” dla popularnego Franza. Lewandowski strzelił już w tym sezonie 8 goli w lidze, znacznie przyczynił się do awansu Lecha do fazy grupowej Pucharu UEFA. Dobra gra poskutkowała powołaniem do kadry Beenhakera, gdzie w debiucie strzelił bramkę przeciwko San Marino. Czego chcieć więcej? Brawa dla młodego snajpera i życzymy, aby kontuzje go omijały.
3) Paweł Brożek – jak wino. Im starszy tym lepszy. 9 goli w 12 spotkaniach. Pytania? Panie Pawle jedź za granicę, daj szansę wypromować się innym. W Polsce więcej Pan nie osiągnie.
4) Rolą beniaminków w „nowej” dla nich lidze jest, aby nie byli łatwym dostarczycielem punktów innym drużynom. Jako, że Arka, Piast i Lechia zgodnie trzymają się tej zasady, to jest jeden wyjątek, który może namieszać w czołówce tabeli. A jest nim bez wątpienia Śląsk Wrocław. Dobra postawa, 6 pozycja w lidze – miejmy tylko nadzieję, że za 3 lata nie okaże się że ½ spotkań była kupiona, a sędziowie gwizdali karne tylko w jedną stronę.
5) Odwagi można pogratulować działaczom Górnika Zabrze, a także zatrudnionemu przez nich Henrykowi Kasperczakowi. Trener uważany w Polsce za nienaruszalnego, ten, który prowadził Wisłę odnoszącą największe sukcesy, podjął się pracy w Zabrzu, by przywrócić wielokrotnemu mistrzowi Polski sławę i chwałę. Niczym Aleksander Macedoński chce poprowadzić Górnika jak najwyżej, tylko z tego co do tej pory widać, jego chwała leżała nie w strategicznym umyśle szkoleniowca, a w nogach piłkarzy Białej Gwiazdy. Jednak jego powrót na polskie boiska można nazwać niemałym zaskoczeniem.
6) Krótko chciałbym tylko wspomnieć o fanach Kolejorza. Nie od dziś już wiemy co to znaczy doping przy Bułgarskiej dla drużyny przyjezdnej, ale w tym sezonie kibice dopisują zawsze. To oni wspierali Lecha, kiedy w 120 minucie rewanżowego meczu wydawało się, że już po wszystkim, to oni tłumnie gromadzą się na stadionie często w liczbie przekraczającej 10-15 tysięcy by dopingować. Coraz lepiej bawią się kibice przy Konwiktorskiej. Są sukcesy – jest publiczność. Brawo, brawo, brawo. Polsko, patrzcie i uczcie się.

Rozczarowania:
1) Stefan Majewski i jego Cracovia. 7 drużyna poprzedniego sezonu gra słabo, źle, fatalnie, katastrofalnie i nie wiem jakiego jeszcze słowa można użyć. Nie wygrali żadnego meczu od 2 kolejki kiedy to pokonali słaby w tym sezonie ŁKS. Majewski – wielki taktyk, strateg, pożegnał się już z posadą, ale Cracovia nadal jest na dnie. Zaledwie 5 bramek zdobytych w 12 spotkaniach mówi samo za siebie. To już ostatni dzwonek dla piłkarzy, jeśli nie chcą w przyszłym sezonie kopać łaciatej w I lidze.
2) Wspomniany już przeze mnie wcześniej ŁKS. Marek Chojnacki zupełnie nie potrafi poukładać tego zespołu. Łodzianom do dna niewiele już brakuje, równie słaba skuteczność co piłkarzy Cracovii, a w wielu przypadkach punkty ratuje im niezniszczalny Bogusław Wyparło znany bardziej jako Bodzio W. Jak tak dalej pójdzie ŁKS jest kolejnym murowanym kandydatem do spadku, posada pana Chojnackiego będzie kolejnym „gorącym krzesłem” w polskiej lidze.
3) Arka Gdynia. Fantastyczny początek pozycja lidera, Zakrzewski przymierzany do kadry i… Skończyło się. Od 4 kolejki Arka zdobyła zaledwie 4 punkty. Arka tonie i nie widać pozytywów w jej grze. Zespół ma potencjał, ma umiejętności. Być może zbyt szybko piłkarze uznali, że są najlepsi. Arka mogła namieszać, jak na razie utkwiła na mieliźnie i czeka na przypływ.
4) Tomasz Zahorski. Napastnik? Pomocnik? Sukcesywnie powoływany przez Beenhakera, tak naprawdę nie wiadomo dlaczego. Zero skuteczności, 1 bramka (!) w lidze, słabo spisuje się na boisku. Miało być objawienie polskiej piłki, odkrycie Holendra, a tak naprawdę znowu stanęło na niczym. Można się przyczepić, że cała drużyna gra słabo. Skończmy gwiazdorstwo Panie Tomku, zacznijmy trenować. I to ostro, a już trener Kasperczak zrobi z pana ludzi.
5) Drużyny: Piast Gliwice, Lechia Gdańsk, Polonia Bytom, Odra Wodzisław, Jagiellonia Białystok. Nie oczekujemy od nich, żeby wdzierały się do czołówki, walczyły o miejsce w pucharach. Ale w meczach z Wisłą, czy Lechem niech nie stanowią tylko tła. Odrze i Polonii akurat Legia podpasowała. Drużyny najbardziej bezbarwne w polskiej lidze, brakuje im błysku. Gra jest monotonna, wręcz usypiająca, na boisku mało się dzieje, a sytuacji pokazywanych w skrótach spotkań jak na lekarstwo, bo po prostu ich nie ma. Ewenementem było spotkanie Piasta z Polonią B. kiedy goście zagrali w strojach młodzików Odry Wodzisław, bo ich własne były zbyt podobne do zespołu z Gliwic. Cyrk i do tego na kółkach. Tylko dzięki takim incydentom zapamiętujemy wyniki z takich meczów, a to dobrze nie świadczy
6) Co przyprawia o ból głowy kibiców to skuteczność na polskich stadionach. Coraz bardziej obce stają się nam wyniki 4:3, 3:2, 5:3 itp. W ostatniej kolejce oglądaliśmy tylko 8 goli w 8 spotkaniach z czego po 3 w meczu GKS-u Bełchatów z Cracovią i Lechii Gdańsk z Lechem Poznań. W 4 spotkaniach padł remis 0:0. I nie były to mecze ligowych średniaków. Ani Wisła, ani Polonia Warszawa, ani Ruch Chorzów nie znaleźli sposobu na słabsze zespoły. Nie jest to przejaw zachowawczości i gry defensywnej tylko zwykłej niefrasobliwości napastników. Miejmy nadzieję, że nasza liga będzie nie tylko ciekawa, ale i atrakcyjna dla oka. Zachęcam piłkarzy do oglądania chociażby bramek Tomka Jarzębowskiego czy też Edsona z rzutu wolnego. Stadiony świata.

Pierwszy raz od dość dawna w bój Legia – Wisła wmieszał się inny zespół. Piłkarska Polska nie dzieli się już tylko na kibiców obu drużyn. Odważnie w szranki z „potęgami” Ekstraklasy stanęła Polonia, od tej trójki nie odstaje Lech, a także GKS Bełchatów. Wierzymy, że z dnia na dzień Ekstraklasa stanie się jeszcze bardziej emocjonująca, a do tej piątki dołączy jeszcze ktoś. I miejmy nadzieję, że mistrza Polski nie poznamy na 5 kolejek przed końcem sezonu i będziemy mogli fascynować się walką o tytuł do samego końca. I bramek Panowie, bramek. Bo kibic idzie na mecz nie tylko po to, by jego zespół zdobył 3 punkty po spędzeniu na własnej połowie 85 minut meczu. Kibic chce radości, goli, fety po każdej piłce w siatce.