Nie trzeba być ekspertem naszej Ekstraklasy aby wiedzieć, że w tym momencie najlepszym napastnikiem grającym w naszej lidze jest Paweł Brożek. Jak to bywa w słabszych ligach (niestety nasza się do takich zalicza), każdego kto wybija się ponad resztę dość szybko nam "zabierają". Sprawą oczywistą jest to, że taki sam los czeka snajpera Wisły Kraków, ale patrząc przez pryzmat ostatnich wyjazdów naszych graczy (nie licząc bramkarzy) pada pytanie - czy warto? W ostatnim czasie furorę robi jedynie Kuba Błaszczykowski (dobrze znający się z Pawłem), ale to przecież skrzydłowy i jego nie będzie rozliczać się z goli. Tak więc zobaczmy dlaczego Żurawski, Frankowski, Matusiak i inni nie zrobili międzynarodowej kariery ...

Kolejność przypadkowa, zaczynamy:

Maciej Żurawski

Naprawde nie rozumiem jak tak dobry piłkarz nie mógł osiągnąć czegoś więcej. To był rasowy napadzior, miał taki świetny zwód do środka po którym strzelał mnóstwo goli, potrafił uderzyć zza pola karnego, wykazywał się zimną krwią w sytuacjach sam na sam - czego więcej trzeba? Może nie był mega szybki, ale nie na tym opierała się jego gra. Pierwszy jego sezon w Celticu był bardzo dobry - 16 goli w 24 meczach to całkiem niezły wynik. Ale w kolejnym roku coś się zacięło. 26 spotkań i tylko 6 goli. Wtedy moim zdaniem zatrzymał jego karierę Gordon Strachan, bo zamiast dać trochę wsparcia Maćkowi, to pchał do pierwszego składu moim zdaniem przesłabego Kenny'ego Millera, który i tak ich wykiwał i dziś gra w Rangersach. Żuraw tracił wiare w siebie, a najbardziej pamiętam mecz, w którym na 20 minut przed końcem miała być zmiana - Żurawski za Millera, ale chwile przed jej dokonaniem Miller strzelił "do pustaka" na 1:0 i Maciek usiadł na kolejne 15 minut ... Kto by się nie zdemobilizował po czymś takim? Żurawski gra teraz w Larissie, z różnym skutkiem, bo wczoraj w meczu z Panathinaikosem trafił po raz pierwszy od dłuższego czasu (ładny strzał głową), ale co najważniejsze jest tam uznawany za czołowego gracza zespołu i regularnie wychodzi w podstawowej jedenastce. Nie zmienia to faktu, że to cień Żurawskiego z Wisły i pierwszego sezonu w Celticu, a wrócić do dawnej formy będzie naprawde ciężko. Podsumowując, Maciej Żurawski może się pochwalić tym, że jest 3-krotnym mistrzem Szkocji, ale miał predyspozycje do tego, aby do dziś nękać bramkarzy ligi szkockiej, bo Grecja chcąc niechcąc to krok w tył w karierze piłkarza.

Tomasz Frankowski

Moim zdaniem człowiek, który nie radził sobie z wymaganiami w obcym otoczeniu. W Wiśle strzelał jak na zawołanie, a w Wolverhamptonie nie potrafił w 16 meczach zdobyć choćby gola. Wpływ na to mogło mieć również to, że w Anglii dominuje gra fizyczna, szczególnie na zapleczu Premiership, tak więc Franek nie miał zbytnio pola do popisu. Dziś piłkarz Chicago Fire, w którym też utracił już miejsce w pierwszym składzie, choć początki w tym klubie były obiecujące. Najlepiej dla niego byłoby wrócić do Polski, bo moim zdaniem jeszcze by tu niejednego gola strzelił.

Radosław Matusiak

Niecierpliowść, zuchwalstwo? Po tak krótkim czasie gry w naszej lidze uznał, że jest królem, a król nie zasługuje na gre w tak słabej lidze i pojechał na podbój Italii. Jak wiemy, pomieszkał sobie w ładnym miejscu kilka miesięcy i został sprzedany do Holandii. Tam znów nic nie pokazał i został wypożyczony do Wisły, gdzie wszystko wyszło na jaw - to poprostu nie był ten sam Matusiak. Uważam, że ten piłkarz gdyby został jeszcze 2-3 sezony w polskiej lidze i wtedy by odszedł, to może coś by z niego było. A tak to dziś nie gra nigdzie i jego kariera została zawieszona.

Ireneusz Jeleń

Piłkarz dysponujący ogromną szybkością, ma papiery na granie, ale u niego sprawa wygląda zupełnie inaczej niż u pozostałych. Jego przekleństwem są kontuzje, które hamują jego rozwój. Auxerre to moim zdaniem za słaby klub jak na niego, a gdyby był zdrowy to strzelał by więcej, a w związku z tym lepsze kluby interesowałyby się nim. Irek jednak jeszcze nie wszystko stracił i ma szanse zrobić karierę w Ligue 1, a jego ambicja napewno mu na to pozwoli.

Dlaczego Brożek będzie od nich lepszy?

Zaczne od tego, że z pierwszą trójką miał okazję grać w jednej drużynie, tak więc widział na własne oczy jak potoczyły się ich kariery. Paweł podobnie jak Żurawski dysponuje mocnym, precyzyjnym strzałem, sprytem dorównuje Frankowskiemu, nie popełnił błędu Matusiaka, choć miał ofertę z Nancy jakiś czas temu, a jednak został i jeszcze bardziej sie rozwinął. No może nie jest tak szybki jak Jeleń, ale niewiele mu do niego brakuje i jest to napewno jego atut. Do tego jest mocny fizycznie i narazie kontuzje go omijają. Brożek wydaje się być również bardzo mocny psychicznie i moim zdaniem poradzi sobie do jakiej ligi by nie trafił, byleby miał zaufanie trenera i regularnie grał w podstawowym składzie.